Konwencja o różnorodności biologicznej

Konwencja o różnorodności biologicznej, sporządzona w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992 r. (CBD).

Konwencja jest podstawowym dokumentem dotyczącym bioróżnorodności obowiązującym w wymiarze międzynarodowym. Konwencja jest umową międzynarodową, na podstawie której państwa sygnatariusze Konwencji deklarują istotną rolę bioróżnorodności oraz zobowiązują się do podjęcia określonych działań w celu jej ochrony.

Przyjęto trzy cele konwencji: ochrona różnorodności biologicznej, zrównoważone użytkowanie jej elementów oraz uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści wynikających z wykorzystania zasobów genetycznych. Oznacza to, że przy podejmowaniu postanowień i konkretnych działań równie ważne jest zachowanie całego bogactwa przyrodniczego, jak zaspokajanie potrzeb obecnych i przyszłych pokoleń ludzkich, przy przestrzeganiu zasady dzielenia się korzyściami z wykorzystania zasobów ze społecznościami, które te zasoby udostępniają. Każde państwo ma suwerenne prawo do korzystania z własnych zasobów przyrodniczych, zgodnie z prowadzoną polityką, zawartą w krajowej strategii różnorodności biologicznej i stosownym programie działań. Na ochronę zasługują wszystkie elementy różnorodności biologicznej.

Najważniejszym organem konwencji jest Konferencja Stron, dokonująca przeglądu wdrażania konwencji oraz podejmująca decyzje określające zadania dla stron i sekretariatu konwencji. Do tej pory odbyło się dwanaście spotkań Konferencji Stron, trzynaste spotkanie odbędzie się w grudniu 2016 r. w Cancun (Meksyk).

Na podstawie zapisów Konwencji Polska jest zobowiązana między innymi do przyjęcia krajowych strategii i planów, a także do monitorowania i raportowania stanu bioróżnorodności na terenie kraju. W Polsce za monitoring stanu bioróżnorodności odpowiada Główny Inspektorat Ochrony Środowiska.

Podczas obrad Dziesiątego Posiedzenia Konferencji Stron CBD w 2010 r. w Japonii przyjęto globalną strategię różnorodności biologicznej na lata 2011-2020, z wizją do roku 2050 oraz tzw. celami AICHI. Zarówno unijna Strategia oraz cała legislacja środowiskowa na poziomie UE, a co za tym idzie również krajowym, ma za zadanie wspierać i realizować cele wytyczone w Konwencji. Cele strategiczne i operacyjne wyznaczone w tych dokumentach są zgodne za celami AICHI.